|
Ο λαϊκός μαντιναδόρος ζει στην αγκαλιά της φύσης, εκεί μεγαλώνει, γερνάει και πεθαίνει. Μάνα του κι αδέρφια του είναι τα βουνά, τα δέντρα, τα πουλιά και τα λουλούδια. Η μαντινάδα αντλεί από τη φύση θαυμάσιες εικόνες, μεταφορές, παρομοιώσεις που της δίνουν καταπληκτική ζωντάνια και χάρη, και την κάνουν αθάνατη, όπως είναι και η φύση.
Η υπομονή είναι μια ανακούφιση και μια
ελπίδα, ότι αν και πέρασε καιρός, πραγματοποιείται αυτό που επιθυμεί κάποιος. Η
ικανότητα να περιμένει για να καταφέρει να πραγματοποιηθούν τα όνειρα του,
μετριάζει τη στεναχώρια του.
Η αμοιβαία εκτίμηση και αγάπη που
συνδέει δύο ή περισσότερους ανθρώπους είναι πολύ ανεπτυγμένη στον Κρητικό λαό. Η
φιλία είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός, βαθιά μες την καρδιά. Φιλία είναι η
ανυστερόβουλη αγάπη, αυτή που είναι έτοιμη για κάθε θυσία, χωρίς αντάλλαγμα, και
όχι για συμφέροντα ή για ηθικούς σκοπούς.
Η ζήλια είναι ένα συναίσθημα που
δημιουργείται από υπερβολικό φόβο και εγωισμό μήπως χάσουμε κάποιο αγαθό που μας
ανήκει, ή για κάτι που επιθυμούμε να αποκτήσουμε γιατί δεν μας ανήκει.
Η Κρήτη παλιότερα, είχε το
μεγαλύτερο ποσοστό απαγωγής γυναικών, σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Ένας
από τους λόγους για απαγωγή ήταν το συμφέρον και ο ατομικός εγωισμός, γιατί
θεωρούνταν πράξη ηρωική για τον απαγωγέα.
|