 «Όταν θα
πάψει ο άνθρωπος αγάπες πια να κάνει μπορεί να είναι άταφος μα έχει πια
ποθάνει.»
Η αγάπη είναι ποταμός και πιάσε μου το χέρι, ή θα πνιγούμενε κι οι δυο ή
θα γενούμε ταίρι..»
«Δε με φοβίζει ο θάνατος, άλλα ναι τα σπουδαία, το ν αγαπάς να μη
μπορείς να αλλάξεις την ιδέα."
« Φέρτε μου ένα άνθρωπο να τα χει λύσει όλα γιατί εγώ δε τα ΄λύσα, μα δε
με νοιάζει κιόλα»
«Ενα ποτήρι είν η ζωή και είναι νερό γεμάτο, και πίνουμε γουλιά- γουλιά
και φτάνουμε στο πάτο.».
 Ο
Γιώργος Ραπτάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Αμιράς της επαρχίας Βιάννου
του Νομού Ηρακλείου..Ο Γιώργος Ραπτάκης είναι ένας καλός μερακλής που την ζωή
του και την κάθε στιγμή της καθημερινότητας του την κάνει μαντινάδα. Κάθε
στίχος και μια κατάθεση ψυχής.. με λέξεις απλές και καθημερινές γεμάτες νόημα..Ο
τρόπος του να στελιώνει μαντινάδες ξεχωρίζει ,είναι ιδιαίτερος..Δεν κάνει όμως
μόνο μαντινάδες ο Γιώργος αλλά και ποιήματα και καταπληκτικές
ρίμες..
 Μεγάλωσα
και κατοικώ στις Αρχάνες Ηρακλείου. Πρωτότοκο παιδί του Μανόλη και της Ιωάννας
Μουστακάκη ,γνώρισα την ομορφιά και τις αξίες της ζωής , από τα πρώτα κιόλας
βήματά μου. Είμαι παντρεμένη με τον Ιωάννη Εμμανουήλ και Καλλιόπης Γωνιανάκη
και έχω δύο παιδιά την Καλλιόπη και τον Μανόλη.
 Γεννήθηκε στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας . Έμαθε να αγαπάει την Κρήτη
από απόσταση, μέσα απ τη λαχτάρα των γονιών της για την επιστροφή στην
πατρίδα..
Όταν γύρισε ήταν σαν να μην έλειπε ποτέ.. Η ανάγκη να εκφράσει τα
συναισθήματα της, αλλά και η αγάπη της για την παράδοση, την οδήγησαν να γράψει
δειλά - δειλά τις πρώτες της μαντινάδες και στιχάκια από πολύ μικρή
. Συνειδητά καταγράφει τις σκέψεις της με καταπληκτικά
αποτελέσματα..
 Ο
Γιώργος Προβίδης του Σπυρίδων γεννήθηκε το 1967 και από την ηλικία των 15
ετών άρχισε να ανακαλύπτει το χάρισμα του στο ζευγάρωμα των λέξεων και στο να
ταιριάζει μαντινάδες οι οποίες είναι βγαλμένες μέσα από τις πίκρες και τις χαρές
της ζωής.. Έχει κυκλοφορήσει το βιβλίο «ένας αετός στην θύελλα»
και μαντινάδες του έχουν μελοποιήσει και τραγουδήσει πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες
στην Κρήτη.. όπως την πολύ γνωστή μαντινάδα που τραγουδά στην «μουσική Ανοιξη»
των Φραγκιαδάκηδων ο Ψαραντώνης .. Αντρας που δεν εκάτεχε τα μάτια
ντου πως κλαίνε Αγάπησε και τρέξανε σαν του μωρού που
λένε
|